| MEtrYCZKA |
| Imię i nazwisko: | Edward Paul Sheringham |
| Data urodzenia: | 2/04/1966 r. |
| Miejsce urodzenia: | Highams Park, Londyn |
| Pozycja: | Napastnik |
| Debiut w ManUtd: | 10/08/1997 r. przeciwko Tottenhamowi Hotspur ( wyjazd ) |
| Rekordy Sheringham'a w latach 1997-2001 |
| | Występy: | Bramek: |
| Liga: | 104 | 31 |
| FA Cup: | 9 | 5 |
| Puchar Ligi: | 1 | 1 |
| Turnieje europejskie: | 31 | 9 |
| Razem: | 145 | 46 |
| Rekordy w reprezentacji Anglii w latach 1993-2001 |
| 41 występów, 10 goli |
| Sukcesy w United |
2001 Mistrzostwo Anglii
2000 Mistrzostwo Anglii
1999 Puchar Interkontynentalny
1999 Liga Mistrzów
1999 F.A. Cup
1999 Mistrzostwo Anglii |
Teddy Sheringham legendą Man United? Niektórzy wątpią w jego awans do gmachu legend Man U, ale my nie mamy wątpliwości. Teddy był dla każdego przeciwnika United pośmiewiskiem w jego pierwszym sezonie. Przybył do MU żeby wygrać jakieś puchary, a nic nie wygrał w pierwszym roku. Złośliwi mawiali: "Oj Teddy Teddy, doszedłeś do United i wygrałeś k***a wszystko."
Nawet kibice Manchesteru w niego wątpili, przecież miał zastąpić wielkiego idola- Erica Cantonę, a w niczym go nie przypominał. Jednakże Sheringham uciszył krytyków, pokazując jak bardzo się mylili co do niego, a fani United kochali jak on to udowadniał. Po zawaleniu pierwszego roku, Teddy skutecznie zamykał usta niedowiarków każdym wspaniałym występem.
Teffy ostatecznie był i pozostał zwycięzcą! Medal za mistrzostwo Premiership, wygrana w Pucharze Anglii i Lidze Mistrzów w jednym wspaniałym sezonie jest osiągnięciem, którego pozazdrościć mogą mu wszyscy. Teddy praktycznie wygrał LM dla United strzelając bardzo istotnego gola dającego wyrównanie w potyczce z Bayernem Monachium na Nou Camp. Następny tytuł Teddy wywalczył w sezonie 2000-01. Wielu uważa, iż było to zwieńczenie jego kariery. Wtedy to został któlem strzelców Premiership i dwukrotnie był wybierany do nagrody Piłkarza miesiąca PFA. Kibice na stadionach zaczęli śpiewać - "Oj Teddy Teddy, doszedłeś do United i wygrałeś więc wszystko."
Przemyślane podania i kreatywność Sheringhama uczyniły go bardzo niebezpiecznym zawodnikiem, który zawsze mógł znaleźć klucz do złamania bloku defensywnego przeciwnika. Jego występy w meczach, nawet tych, w których był tylko rezerwowym były godne uwagi gdyż dawały Man U bardzo wiele ofensywnych rozwiązań. Jego najsilniejszą stroną była świetna wizja gry. Niesygnalizowane mądre podania i fascynująca gra bez piłki to jego znaki rozpoznawcze. Moc Sheringhama powodowała ciągłe zagrożenia w polu karnym przeciwnika, czego brakowało zarówno Cole'owi, Yorke'owi oraz Solskjaer'owi. Wyglądało na to że jego umiejętności nie malały wraz ze starzeniem się. Trzeba przyznać zwinny to Teddy nie był, a jego zaletą było szybkie i inteligentne podejmowanie decyzji. Teddy był jak wino, im starszy tym lepszy.
Sheringham rozpoczął karierę w Millwall jako junior. Po rozegraniu 220 ligowych meczy dla Millwall FC i strzeleniu 93 goli, został kupiony do Nottingham Forest w 1991r. gdzie przepowiadano mu wybitną karierę. W Forest grał z młodym Royem Keanem, ale po rozegraniu pierwszego pełnego sezonu został sprzedany do Tottenhamu Hotspur za 2.1 mln funtów. Wśród Spurs był prawdziwym bohaterem rozgrywając 166 ligowych spotkań i strzelając w nich 76 bramek. Następnie rozgrywał spotkania reprezentacji Anglii walnie przyczyniając się do sukcesu tegoż kraju w Mistrzostwach Europy 1996, grając tuż u boku Alana Shearera.
Niepokojące było jednak to, że w wieku 31 lat jeszcze nie wygrał żadnego poważnego pucharu. Poprosił zatem o wystawienie na listę transferową w lecie 1997r. Totalnym szokiem dla wszystkich były jego przenosiny do Manchesteru United tego lata za 3,5 miliona funtów. Prawdziwą ironią losu był jego debiut w barwach United, grał wtedy przeciwko swojej dawnej drużynie, czyli na White Hart Lane przeciwko Spursom. Jego dobra forma na początku kariery w United stopniowo zaczęła się pogarszać, a MU zajęło drugie miejsce zaraz za Arsenalem. Sheringham został kozłem ofiarnym, który był stale porównywany do legendarnego Cantony. Kibice Arsenalu uwielbiali szydzić z byłego gracza Tottenhamu.
W kolejnych latach swojej kariery na Old Trafford przyćmiły go gwiazdy duetu czarnoskórych napastników, Cole-Yorke. Przyczynienie się Sherighama do wygrania "Potrójnej Korony" było dość spore. To on otworzył wynik w finale Pucharu Anglii z Newcastle i strzelił wyrównującego gola w spotkaniu w finale Ligi Mistrzów z Bayernem Monachium. Nie zapominajmy jednak, że tego dnia zaliczył również asystę podając piłkę wprost na głowę Solskjaera.
Sezon 1999-2000 pokazał, że Teddy odgrywa wciąż rolę jokera w ekipie Sir Alexa. Sezon 2000-2001 był zdecydowanie jego najlepszym w klubie z Old Trafford. Teddy strzelił 21 bramek oraz wzorowo kierował zespołem po tytuł mistrza Anglii.
Jego wspaniała forma spowodowała, iż zbierał pochlebne recenzje wszystkich angielskich dzienników. Mając 35 lat stwierdził, że w United osiągnął swój szczyt kariery i wrócił do Tottenhamu, gdzie jego mecze były jednak mniej widowiskowe. Przeszedł tam za darmo w maju 2001 roku. W czerwcu 2003 roku zdecydował się na transfer do Portsmouth
Jednego możemy być pewni. Zawsze gdy Teddy powróci na Old Trafford, będzie bardzo ciepło przyjęty. Nigdy nie zapomnimy tej bramki na Nou Camp, która spełniła nasze marzenia o Potrójnej Koronie. Teddy Sheringham przybył na Old Trafford i wygrał wszystko, ale wygrał także szacunek każdego kibica na świecie!
